به یدالله رویایی تا یاد - بگیرد چگونه ؛ بگیرد شعر بسراید ، بسراید شعر آن گونه که از تجربه اش شعر شدم زندگی :
هیچ جز واژه نیستند
و هیچ واژه خودش
از میان صفحه دستم را که پهن می کنند
تا برسم پایین
چند چین از پیشانی جا می گذارند
در پیشانی ام چین می خورم
تا برسم به پایین
نشانی در پشت پیشانی
مجموع رفته از رفتن
باز می ماند
رسیدن
هر واژه که خودش نیست
و دیگری ست
در پایین صفحه
ثبت می شوم
و زندگی.
منتظر نظر شما دوست عزیز هستم :
